بیژن بینایی GitHub
بیژن بینایی Rss

کوه به کوه نمی رسه ولی آدم به آدم می رسه

نوشته شده توسط بیژن | در دسته روزنامه | نوشته شده در ۰۱-۰۷-۱۳۹۲

۱

(متن یکم جسته گریخته هست اگر چیزی نفهمیدید حق می دم ولی خودش می فهمه!!!)

چرا دنیا انقدر کوچیکه

چرا وقتی می ری تو دانشگاه می بینی ا فلانی دوست مهد کودکته فلانی تو انرژی بوده اون یکی رو تو کلاس شنا دیدیش و ....

آخرشم تو این هیری ویری یهو چشمت به یکی می افته که خیلی برات ارزش داره ولی آخرش می فهمی که اشتباه گرفتی

می گن دل به دل راه داره. می بینی فردا یک ایمیل از طرف می یاد و تو هر چقدر زل می زنی به صفحه که کی جواب ایمیلتو دوباره می ده اما می بینی انگار فرشته دوباره برگشت به دیارش و تموم رد و نشوناشو پاک کرد

کلی منتظرش بودی شبا به فکرش بودی و دعا می کردی هر جا هست سلامت باشه تا آخر سر مثل یک ستاره دنباله دار یهو اومد و یهو هم رفتاز این که بگذریم خیلی های دیگرو می شناسم که دگه جواب نه اس ام اس می دن نه ایمیل

منتظر خیلی هام

منتظر محمد حسن ایجادی  - مصطفی درخشان - پارسا شیری - امین جولانی - حریف تمرینیم محمود - ارشیا جهانگیری ( اینجا اصلا متعلق به ایشونه ) - سپند ( محقق برتر مدرسه )  و خیلی های دیگه که رفتن و خبری ازشون نیست

خب چه کنیم انگار همون حرف قدیمی که نو که اومد به بازار کهنه می شه دل آزار هنوز هم صادقه

من این سایت رو نگه داشتم فقط به خاطر اینکه اگر شما ها رو گم کردم بتونم بعدا دوباره پیداتون کنم وگرنه دیگه قصد آپدیت رو نداشتم که دیگه اینطوری شد.

از همه شاکی ترم از سروش کاوسی ام که لعنتی هر دفعه بهش زنگ می زنم و اونم یک بارم زنگ نمی زنه خدا! خدا! این چه وضعشه

راستی شاید بعدا یک بیوگرافی از همه نوشتم

این روز ها هم من منتظرم که دانشگاه شروع بشه

به این و اون زنگ می زنم و می خواهم ببینم چه کردن چی یاد گرفتن چند رفیق پیدا کردن و از این حرفا

خدا می دونه چه دنیایی جلوی چشممونه از هر کی می پرسم یک چیزی می گه

یکی می گه باید درس بخونی یکی می گه باید بری تجربه کسب کنی یکی دیگه می گه برو زندگی کن و هزار حرف و حدیث دیگه

خدا آخر عاقبتمون رو به خیر کنه

تمام

نظرات (۱)

جالبه اینجا خیلی ها سر می زنند ولی هیچکس یک کامنت نمی گذاره!(البته نه همه)