بیژن بینایی GitHub
بیژن بینایی Rss

پایان کابوس لحیم کاری

نوشته شده توسط بیژن | در دسته روزنامه | نوشته شده در ۲۷-۱۲-۱۳۹۵

۳

چیدن قطعات با ربات حدودا ۵۰۰ ۶۰۰ تومنی براتون آب می خوره که تو نمونه سازی در ایران حتی فکر کردن بهش هم گناه داره. معمولا بچه ها قطعات ۱۲۰۶ می گذارند و با دست و هویه سر و تهش رو هم می یارن. یکم پیشرفته تر کار می کنیم. بعضی ها هوا داغ دارن و یکم اصولی تر پد ها رو اول با هویه قلع می مالونن بعد قطعه رو می گذارن روش و دوباره با هوا داغ ذوب می کنن و قطعه رو جوش می دن. ولی خب مشکلی که این روش داره چون فلاکس تو بار اول لحیم کاری از بین رفته نتیجه خوب نمی شه و بنابراین حرفه ای تر ها فلاکس جامد می گیرن و کمی روی پد ها می مالونن. گرچه این کار جوابه ولی باز هم نتیجه عالی نیست. مخصوصا اگه آیسی های leadless داشته باشید تنها راهتون توکله.

دیروز ملت به صورت یهویی ریختن خونمون که تفلد عشقم مهرانه با دو ماه تاخیر :|. منم وسط نمونه سازی و حل مشکل فوق بودم. آخ مشکل رو یادم رفت بگم. روش درست لحیم کاری که در دنیا استفاده می شه ساخت استنسیل + مالوندن خمیر قلع + جا گذاری قطعات با ربات و در نهایت قرار دادن کل برد در فر هست. روش نمونه سازی که در دنیا استفاده می شه و در ایران نیست (چرا؟) خمیر قلع سرنگی هست. به عبارت دیگه خمیر قطع رو می ریزن تو سرنگ و با یه سر ۰.۵mm یا ۱mm خیلی ساده خمیر قلع به مقدار لازم می ریزن رو پد ها.

حالا مشکل اینه که ۱. خمیر قلع سرنگی تو ایران نیست. سر سرنگ ۱mm یا ۰.۵mm هم نداریم(ولی جاش کلی بنز و BMW داریم) در نتیجه خمیر از سر نازک سوزن های موجود در بازار رد نمی شه و .... :(.

ایده اول: ساخت با پرینتر ۳بعدی

ایده اول این بود که قطعه رو با پرینتر چاپ کنم. بار اول کل قطعه رو تو Invemtor کشیدم و یا علی. نتیجه خوب نبود. اشکالات

۱. قطعات کوچک (سطح مقطع کوجک) در پرینتر سه بعدی افتضاح می شند.

۲. نیازی نیست که بگم سوراخ ۱mm هم در ساخت ....

برای بار دوم پس دو تا کار انجام دادم. قطعه رو بزرگ کردم. سوراخ رو با دریل زدم و ساختار مخروطی رو به استوانه تبدیل کردم تا سطح مقطعش زیاد بشه و مشکلی در ساخت بوجود نیاد. و در آخر با فرز انگشتی و سمباده دوباره مخطروطش کردم.

نتیجه عالی بود فقط سه نظام مزخرف فرز خوب کار نکرد و باعث شد سوراخ ۱mm ام بشه ۱.۵mm که همه چی رو خراب کرد

در همین حینا بود که دوستان ریختن و گفتم که می خوام خمیر قلع رو بریزم تو سرنگ. به جواد دادم و رید! (مثل همیشه؟) رضا کمی هوشمندانه تر عمل کرد و Voila! ایده دوم مال اون بود

ایده دوم: ریختن خمیر قلع در سرنگ با چوب بستی؟

رضا با چوب بستنی تونست در حد world class خمیر قلع رو بریزه تو سرنگ. چطور؟ خودش تو کامنتا بگه

حالا فقط می موند یه سر خوب.

رضا و بقیه رفتن و منم چند تا قطعه دیگه زدم و بالاخره یه سر عالی ساخته شد. همه چی خوب بود و نتیجه لحیم کاری هم راضی بخش بود ولی عالی نبود. یکم فکر و......

ایده سوم: پوکوندن چسب قطره ای....

بله.... کله مخروطی چسب قطره ای دقیقا همون چیزی بود که می خواستم. + با خود چسب می تونید سایز دهانه مورد نیازتون رو بسازید (پر کردن با چسب + سوارخ کردن با مته ۰.۵). خب تبریک می گم.

دیگه می شه با کیفیت بالا برد نمونه سازی کرد.

قیمتش می شه یه خمیر قلع (۱۰ تومن) + یکم وقت + یه چسب قطره ای (۱۰ تومن).

در آخر فراموش نکنید که عمر مفید خمیر قلع ۶ ماه در یخچال است. جنس خمیر قلع در کیفیت لحیم کاری بسیار موثره.  ته پاساژ امجد طبقه همکف. سره نبش راهرو سمت چپی. دست راست. یه مغازه هست با یه فروشنده بداخلاق که خیلی مهربونه. خمیر قلع اصل آسایی داره..... خمیر قلع هاش بد نیست و نتایجشون خوبن.

نظرات (۳)

سلام
خیلی استفاده کردیم
ممنون

سلام
متاسفم ولی روشم پتنت پندینگه....
اگه لایسنسش رو بخری شاید تونستم یه کاری برات بکنم :|
ولی با تم جدید بلاگت بهتر شده!

سلامت باشی مهندس